متن : و منهما : أنّ المسألة اصوليّة ، فلا يكتفى فيها بالظنّ . و فيه : أنّ الظهور اللفظىّ لا بأس بالتمسّك به فى اصول الفقه ، و الاصول الّتى لا يتمسّك لها بالظنّ مطلقا هو اصول الدين لا اصول الفقه ، و الظنّ الّذى لا يتمسّك به فى الاصول مطلقا هو مطلق الظنّ لا الظنّ الخاصّ . ترجمه : ( اشكال هفتم ) و از جمله اشكالات قابل جواب اين است كه : اين مسئله ( حجيّت خبر واحد و يا عدم حجيّت آن ) يك مسئله اصولى است ، پس در آن ، به ظنّى ( كه از مفهوم آيه استفاده مىشود ) اكتفا نمىشود . ( پاسخ شيخ به اشكال مزبور ) در اصول فقه ، اشكالى در تمسّك به ظهور لفظى نيست ، و اصولى كه نمىتوان در آن به ظنّ تمسّك نمود عبارتند از : 1 - اصول دين ( از اصول اعتقادى پنجگانه ) و نه اصول فقه . 2 - و ظنّى كه نمىتوان به آن در اصول استدلال نمود ( چه اصول فقه و چه اصول دين ) ، مطلق ظنّ است و نه ظنّ خاصّ ، چه آنكه در اصول فقه از ظنّ خاصّ استفاده مىشود .